بی نیاز

من گلهایی که برگ گوشتی دارند دوست ندارم. کاکتوسها را هم دوست ندارم واسه همین از این معلم بزرگوار بی نیاز اصلا عکس نذاشتم.

چرا؟

آخه از من چیزی نمی خواد. آب نمی خواد. کود نمی خواد. جا نمی خواد. حتی انگار نورم نمی خواد. من گلهایی مثل حسن یوسف رو دوست دارم که دم به دم باید با پرده بازی کنم که اون نور بخوره من هم اذیت نشم.

میبینید چطور خدایی رو ادعا می کنیم. آخه اونم به آدمیزاد میگه اگه دعا نکنی من نگاهت نمیکنم و دوستت ندارم.

مواظب باشیم همیشه بندگی کنیم و خداوند رو ببینیم تا به سمت کمال حرکت کنیم. اگه خدایی کنیم و نگاهمون از بالا به پایین باشه. نتیجه اش می تونه سقوط به بدترین جایگاهها باشه.

انسان در هر مرحله از رشد شرک مخصوص به خودش رو داره. گاهی به بالا نگاه می کنه و غیر خدا رو می بینه گاهی به پایین نگاه می کنه و خدایی می کنه. اونی که به بالا نگاه می کنه شاید یه روز خدا رو ببینه اما وای از اونی که از بالا به پایین نگاه می کنه دیگه نمی تونه خدا رو ببینه. الا با پس گردنی.

شرک به همین سادگیه، اصلا ........... بتخانه نمی خواد.

هیچ

چیزی برای نوشتن ندارم. پس از هیچ می نگارم.

هیچ، خالی و صفر حکایتی غریب دارد. خالی فضایی است که به هر چیز امکان بودن می دهد. تصور هیچ برای ما موجودات خیلی سخت است. به راستی فضا برای بودن چیست. آیا این فضای خالی آفریننده ای دارد یا خود ........ آفریننده است.

لائوتسه عارف چینی می گوید.

"پیش از تجلی جهان آن بی شکل و کامل وجود داشت. او آرام، خالی، یگانه تغییر ناپذیر، بی نهایت و همواره حاضر است."

التماس دعا به درگاه بی نهایت.

💐ای همه آرام بی تابم مکن

بی نصیب از جرعه ی نابم مکن

توسن امید را هی کرده ام

ره سوی شاهنشهم طی کرده ام

میهمان گشتم پذیرایی شوم

بهره مند از ساغر ساقی شوم💐💐💐💐

بهای عاشقی

بی ریشه که باشی هر جایی میتونی بری اما وقتی ریشه دار باشی بی نفس هم نفسی که کنارش ریشه زدی می میری.

ناله سر دادم سحر چون خور چشمانم گشود

دور افتادم ز یارم وای بر چرخ کبود

بی فروغ روی ماهش روز روشن، شام من

بی کنار نازنینم زنده ماندن را چه سود

از بد اقبالی خود غربت مرا آمد نصیب

خاک گردم تا مگر بادی تل خاکم ربود

ذره ذره این تنم دارد نشان از کوی یار

خوش براند باد را تا منزلش خواهد سرود

گفته اند بازار دنیا نیست جز سود و بها

سود من شد عشق او، تن در بها گردیده دود.

یخ زده

جهان بر محور مهر در گردش است و دانشمندان در پی علت و معلول هر چیز. جهان غرق دریای عشق است و بشر در پی هر حبابی که گه گاه از خروش موجی بر می خیزد.

گل تازه واردم از غربت یخ زده هر چه به او آب و کود میدهم انگار نه انگار و شاید برای همیشه خاک شود. فکر کردم نکنه ریشه نداشته باشه. خاک گلدون رو عوض کردم ریشه داشت به چه بزرگی شاید اندازه خودش.

حالا گوشه اتاقم افتاده شاید داره جون میده.😟

غربت

هر گلی رو باید خودت قلمه بزنی تو آب بزاری تا پیش خودت ریشه بزنه بعد توی گلدون بکاری. گل از بیرون بخری دوامی نداره می میره آخه طاقت غربت نداره. ببین غربت با گلکم که تازه خریده بودم (عکس روزی که تازه خریدمش تو پست قبلی) چه کرد:

گفته اند با این ستمکاری یار سازش چه بود

می کشد غربت مرا راهی بجز سازش نبود.

تازه وارد

گل جدیدم رو ببین تازه خریدم.

خوش اومدی گلکم نمیدونم کجا بودی و از کجا اومدی اما مطمئن باش دوستت دارم. نکنه غریبی کنی ....... قهر کنی و ..‌‌‌......از دلتنگی..............بمیری.

من و هستی

وقتی منه کوچک وارد هستی شد و خود را شناخت پر از ترس شد. از کوچکی خود وگرنه رحمت پروردگار بیکران بود.

تازه فهمیدم چرا فرزند آدم به دعا سفارش شده است‌. او محتاج دعاست تا نترسد و از روی بخل و ترس ظلم نکند و با ظلمش، خود و دیگران و حتی جهان را به زحمت نیاندازد. وگرنه رحمت پروردگار بیکران است.

ای خدای ماه و خورشید و نوا

بشنو از من بشنو از من این دعا

دیو ترس جان و تنم را خسته کرد

دم به دم با قصه اش آزرده کرد

غصه ها از قصه اش لبریز شد

گوشواری بد به گوش آویز شد

گوشوارم ده به رسم بندگی

تا رهم زین ظلمت و درماندگی

رحمت تو از کران تا بیکران

لیک من در بند دیوان و ددان

⚘️

⚘️

⚘️

قوطی کبریتهای شیطانی

الان جوونی رو دفن کردند که تو تنهایی خودش فوت کرد. درحالی که بالا سرش یه ساندویچ بود. مادرش پارسال فوت کرده و پدرش زن گرفت او هم دو سه سالی بود که زنش رو طلاق داده. حالا به اجبار روزگار تنها شد‌. اما باید تنها میوند تو یه آپارتمان؟

آره تو معماری شیطانی باید تنها بمونه. خونه های بی احساسی که هیچ مهمونی رو دوست نداره. حتی گاهی بچه ها رو وقتی بزرگ میشن از پدر و مادر در حالی که مجردند جدا می کنه آخه تو این خونه هایی شیطانی کسی توش استقلال لازم رو نداره.

یاد خونه های قدیم بخیر یه خونه ی کوچیک بالاش یه اتاق بود‌. یه خر پشته بود که بشه به اون جا پناه برد در کنار خواهری، برادری، عمه ای و ....‌

وای بر این فرهنگ نامهربان.

امید

من از امیدهای ناامید گشته

از تصمیم هایی که عقیم مانده

از رویای شیرینی که تلخی اش به جا مانده

از برنامه هایی که به دفترها رها مانده

نیک دانستم

جهان از روز اول تا ابد

خدایی بس بزرگ دارد.

عیب جو

لطف کن "بدی اون رو به خوبی خودت ببخش" جمله ای پر از خودشیفتگی.

باید بگیم " بدی دیگران را به بدی خودمون ببخشیم"

بدیها و خطاهای دیگران را ببخشیم تا بدیها و خطاهای ما را ببخشند.

یادمون باشه گل با همه زیبایی ها و لطافتش خار داره.

ببخشیم تا دنیای پر از سختی و گرفتاری رو برای همدیگه آسونتر کنیم.

💐عیب خود بینی اگر با چشم جان

می نگردی عیب جوی دیگران💐