یادتونه براتون نوشتم شروع کردم بنا بر حدیث امام صادق استغفار گفتن:

"هر کس تا دو ماه روزی چهارصد بار پی در پی بگوید:«أَسْتَغْفِرُ اللهَ الَّذى لا إِلـهَ إِلاّ هُو الْحَىُّ الْقَیُّومُ ، الرَّحْمنُ الرَّحیمُ بَدیعُ السَّماواتِ وَ الأَرْضِ ، مِنْ جَِمیعِ ظُلْمى وَ جُرْمى و إِسْرافى عَلى نَفْسى وَ أَتُوبُ إِلَیْهِ».

« از خداوند ، طلب آمرزش می‌کنم ، خدایی که معبودی جز او نیست ، زنده‌ای ازلی و ابدی ، سرپرستی بی همتا و پدید آورنده آسمان‌ها و زمین است . از همه ستمی که به خود کرده و جرمی که مرتکب گشته‌ام و اسراف و زیاده‌روی که بر نَفْس خویش روا داشته‌ام ( آمرزش طلبیده ) و به سوی او باز می‌گردم »، یا گنجی از علم و دانش به او داده می‌شود ، یا گنجی از مال و ثروت روزیش می‌گردد. (وسائل الشّیعه ، ج 7 ، ص 225 )."

از ۱۱ مرداد شروع کردم و الان به ۱۱ مهر نزدیک میشویم:

چی شد؟

مشکلاتت حل شد؟ پول کلانی بهت رسید؟ فرشته ای نازل شد؟ مائده آسمانی رسید؟

نه به خدا هیچکدوم اما:

چه قدر خوبی دیگران برام بزرگ شد اصلا احساس می کنم چه قدر اطرافیانم محبت دارند.

مثلا از شوهرم همش اون روزی جلو چشمم میاد که تو بارون شدید برای کار پروژه ام با موتور اومد دانشگاهم که تو آزمایشگاه برام رگولاتور نصب کنه. از کاپشن اش آب می چکید، و از پدرم، مادرم، دوستانم، از همه.

استغفار فقط نگاهم رو عوض کرد. این کم از مائده آسمونی است؟

قبلا فقط بدی‌ها تو ذهنم چون نقشی بر سنگ، حک می شد و خوبی ها چو نقشی بر آب بود.

حالا تاثیر های دیگه رو اگه فهمیدم باز براتون می نویسم.

احادیث اولیا و بزرگان رو جدی بگیرم بی چون و چرا انجام بدیم چرایی اش رو کم کم می فهمیم. تا چوب نادانسته ها رو تو این مدت کم عمر نخوریم.