راز زیبایی گل

دیشب اتفاقی برنامه ای از شبکه ۴ دیدم در خصوص شعر. استادی آوردند که کتابها نوشته بود. از او پرسیدند اشعار امروزی چه چیزی کم دارد که باید به آن توجه کرد.

استاد گفت: شعرای جوان ما اشعار گذشتگان را نمی خوانند. باید قبل از نوشتن لااقل ده هزار بیت شعر از بر باشند.

در دل گفتم استاد جان اگر مردم این عصر صد هزار بیت شعر هم از بر باشند باز اشعار آنها جذابیت اشعار بزرگان ادب پارسی را ندارد. آنها زاهد و عارف و حکیم بودند. اشعار آنها گلهایی بود از گلستان حکمت الهی که اجرت خلوت نشینی و زهدشان بود. کسی معطل قافیه و ردیف نمانده است. آدمی تشنه ی حکمت است.

💐قول و اشعار بزرگان، جمله از حکمت سر است

گر نباشد حکمتی جان را، خموشی بهتر است💐

و از آن خاموش میشوم تا صبحی دگر😉