کشور به مثابه یک تن است. و حکومت به مثابه مغز اون و هر هموطن نیز تک تک سلولهای آن. هر سلول برای خودش مغز دارد. اگر ویروسی حمله کرد به سلولی آن سلول به تنهایی اگرتونست اون رو از بین می بره اگر نتونست سلولهای دیگه کمکش می کنند و از گلبولهای سفید کمک می گیره. اگر فساد در جامعه وجود داره مفسد رو هدف بگیریم نه راس حکومت رو. از قوه قضائیه بخواهیم شفاف سازی کند.

آری! آروم آروم سلامتی را به تن بیمار کشورمون برگردونیم.

حواستون به تکرار شعار مرگ بر دیکتاتور هست.

آیا در بدن مغز دیکتاتور است؟؟؟؟؟

اگر راس حکومت از بین بره باید جانشینی وجود داشته باشه که سریع حکومت رو در دست بگیره و این مستلزم آن است که جانشین را ۹۰ درصد جامعه قبول داشته باشند........... حتی در این صورت هم یک دوره نقاهت طولانی داریم. خمینی را اکثر جامعه قبول داشتند ‌و بسیار کاریزماتیک تر از محمد رضا پهلوی بود. چند سال جنگ داشتیم چه قدر کشته دادیم!!!!

در غیر این صورت وطن به مثابه تنی میشه با مرگ مغزی که کلیه و اعضای بدنش اهدا میشه به بدنهایی که مغز دارند.

هر کشوری یه تیکه از اون رو برمیداره که در راس آنها آمریکا است‌. آمریکا منجی هیچ کشوری نبود و نمیشه منافع اون در اولویت است و برای بهره برداری هر چه بیشتر، کشور بی دولت و حکومت و درگیر جنگ داخلی بسی بهتر است. دولتی هم اگر باشه هر چه ضعیف تر بهتر.

حواسمون هست دیگه!!!!!

وقت اون نشده که بالغ بشیم و چرخه ی رنج رو از انقلاب، چند سال جنگ. فساد و دوباره دیکتاتور وسپس براندازی دوباره چند سال........... تکرار نکنیم.

راستی نمیخواهید از آسمون به خاطر این چند روز باران تشکر کنید:

💐قدم رنجه کردی بر این خاک خشک

برانگیختی بوی نیکوی مشک💐