امروز شعر های مقتل حسین رو که دو سال پیش نوشتم خوندم و اشک ریختم. هر روز یه قسمتی از مقتل رو به نظم میاوردم تا ۱۰ شب الان اصلا حوصله ندارم.

آخه وطنم مثل امام حسین بین دشمنان از شرق و غرب گیر کرده و یزید زمان و ابن زیاد نامردش تو غرب آسیا رهاش نمی کنند. الان وسط میدان کربلاست خاک پاک وطنم.

داخل کشورم هم یه سری غربزده به جونش افتاند. دیگه حرفی برای گفتن ندارم.

اون روزها اصلا فکر این روزها رو نمی کردم.

وای بر تو دنیا چه چیزهایی رو نشونم میدی.